|
Descartes
Evocatore
  
Italy
145 Posts |
Posted - 25/03/2003 : 13:37:09
|
Se avę deciso de farlo in tecia, ocore prima de tut che serchę de vędar qual che l'ę quel pė in carne, sperando de trovarghe un che l' abia pė de do ani d'etā e che so parona a ve abia fat un dispeto temp indrio.
Na bona matina to'ę el s'ciop e ndę fora bonora, disendo in casa che ndę ciapar un poc d'aria. Mejo de tut saria ch'el dė prima gavesse fat na bea nevegada, de que'e che resta par tera quindase dė.
Apena che vedę el gat in paroa, fę finta de no vedarlo; scondęve drio un canton, carghę el s'ciop, e fę quel che avę da far. Porteve'o a casa dentro a sporta de'a spesa; par strada saludę tuti e a chi ve domanda cossa che fę col s'ciop, dighe che n'dę a tirar a un pantegan.
Na volta rivā a casa, serę ben el cancelo, ndę nel ort e pichę su'n pal el gat, verdeghe a pansa come se fā co'un cunicio e tiraghe fora tute e bude'e, tenhendo da part el figā. Tajeghe via a testa e deghe'a al can.
Scavę dess na busa ne'a neve, meteghe dentro el gat e po cuerdi'a da novo. Ndę in casa, meti su na giassara el figā del gat su na scudea e ndę in seciaro a lavarve 'e man come Ponsio pilato e dopo in osteria a bevarve un got. Al sabo ndę a confessarve e a domenega a tor a Comunion!
Assę el gat soto a neve par oto giorni, stando sempre tento ch'el si ben cuert e ch'el can resta legā a caena. Dodase ore prima de metarlo in tecia tire'o fora da'a busa e quando l'e deventā tenaro, pelę'o e lavę'o puito, assando'o un poc tacā a sgiossarse.
Fa'o a tochet e mete'i in na piana co na cęgoa, na carota, na gamba de sedano, on spigol o do de ajo, tut tritā, tiraghe dentro anca do foje de doraro(?) qualche gran de peare e quatro-sinque de denevre(?), on spisigon de droghe(?) e quant sal che basta. Neghę'o de vin bianco pitosto sec e dess mete'o ne'a moscarola in caneva a marinarse par tuta 'a not.
La matina sco'ę i toc de carne dal vin, sughę'i puito e fa'i rosolar su na tecieta(?) co un poc de ojo. Co i gā ciapā el color cavę'i via da l'ont e vodę fôra quel che gh'ę restā, pestę fina na cęgoa, un pugnet de persemo'o e un spigol de ajo, dopo męti tut sua tecieta(?) co na s'cianta de butiro e ojo, zontandoghe de'e fojete de salvia e un ramet de rosmarin. Assę sfritegar e dopo meti dentro i toc del gat.
Dopo diese minuti butęghe insima anca quatro-sinque pomodori pelai pena verti, o se no un poc de conserva. Missię col cuciaro de legno, zonteghe on biciere de vin bianc e un de ross. Meteghe su el cuercio e fę cusinar par on'ora e mesa o dô, bagnando co na s'cianta de brodo se se suga massa.
A la fin zonteghe el figā tritā, męti i toc de gat col so tociet sul piat e portę'i in tola compagnando'i co' a poenta calda. Disęghe ch'el ę cunicio nostran, slevā a erba e farinass e vedarę che rassa de figuron che farę. Co' i ga ben magnā e bevų, servęghe, insieme co a graspeta, a novitā.....
Chi non si aspetta l'inaspettato non troverā la veritā (Eraclito). |
|